August 7, 2019

Από τον Κρόιφ στον… Ακέ!

testΑπό τον Κρόιφ στον… Ακέ!

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΒΙΟΛΑΡΗ

Στα 80 εκατομμύρια στερλίνες «κλείδωσε» το deal ανάμεσα σε Λέστερ και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για τον Χάρι Μαγκουάιαρ, ποσό που προκαλεί ίλιγγο και ταυτόχρονα αποτελεί ρεκόρ μεταγραφής αμυντικού στην ιστορία του ποδοσφαίρου! Τεράστια νούμερα! Όπως τεράστιες είναι και οι προσδοκίες που δημιουργούνται από πλευράς φίλων της Μαν Γιουν για τον Άγγλο αμυντικό. Αξίζει ο Μαγκουάιαρ 80 εκ. στερλίνες; Μάλλον όχι. Είναι όμως αντιπροσωπευτικά της ανάγκης (ή αν προτιμάται της απόγνωσης) των “κόκκινων διαβόλων” για να βρουν τον δικό τους “Φαν Ντάικ”, τον δικό τους ηγέτη, το δικό τους αναμορφωτή στην άμυνα.

Το θέμα μας όμως δεν είναι ο Μαγκουάιαρ (που στο κάτω κάτω είναι ένας πάρα πολύ καλός αμυντικός, έχει αποδείξει την αξία του και το επόμενο διάστημα θα κληθεί να απαντήσει ο ίδιος στην ερώτηση των… 80 εκατομμυρίων), αλλά ο Νάθαν Άκε και κατ΄επέκταση η φρενίτιδα που επικρατεί στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Για τους λιγότερο φανατικούς ή γνώστες της Πρέμιερ Λιγκ ο Άκε είναι Ολλανδός κεντρικός αμυντικός, ο οποίος μέχρι τα 22 του χρόνια δεν κατάφερε να “πιάσει” στην Τσέλσι και το καλοκαίρι του 2017 πωλήθηκε στην Μπόρνμουθ έναντι 20 εκ. στερλινών (είχε προηγηθεί ο επιτυχημένος δανεισμός του στα “κεράσια”).



Η Μπόρνμουθ όρισε την τιμή πώλησης του Νάθαν Άκε στα
75 εκατομμύρια στερλίνες!

Σαφώς και τις δύο τελευταίες σεζόν (διάστημα στο οποίο αγωνίστηκε και στα 76 ματς της Μπόρνμουθ στην Πρέμιερ Λιγκ!) παρουσίασε σημαντική βελτίωση και λογικό ήταν να προσελκύσει πολλά βλέμματα. Για τον 24χρονο στόπερ ενδιαφέρθηκαν Τότεναν και Άρσεναλ, κάποια στιγμή το όνομα του παρέλασε και από το ρεπορτάζ της Σίτι, ενώ στο συμβόλαιό του υπάρχει ρήτρα- επαναγοράς από την Τσέλσι ύψους 40 εκ. στερλινών.

Στην περίπτωση του Άκε, στην ερώτηση “αξίζει 75 εκ. στερλίνες;” η απάντηση είναι πολύ πιο εύκολη και δεν συνοδεύεται από “μάλλον” και “ίσως”. Είναι αστείο και μόνο να συζητάμε ότι αυτή τη στιγμή μπορεί να δαπανήσει μια ομάδα τόσο μεγάλα ποσά για έναν ποδοσφαιριστή με την αγωνιστική ανωριμότητα που χαρακτηρίζει ακόμα το Ολλανδό! Ωστόσο, όπως τονίσαμε και πιο πάνω, στο σημείο που φτάσαμε η “χρηματιστηριακή” αξία ενός ποδοσφαιριστή δεν καθορίζεται από το ταλέντο του, αλλά από το μέγεθος της απόγνωσης της ομάδας που θέλει να τον αγοράσει. Και στην παρούσα φάση η Λέστερ δεν είναι σε κατάσταση… Γιουνάιτεντ.

Σαφώς και έχασε τον καλύτερο της αμυντικό και ένα παίκτη βαρόμετρο. Ταυτόχρονα όμως γέμισε τα ταμεία της και σε καμία περίπτωση δεν σκέφτεται να το αδειάσει άμεσα και αλόγιστα αγοράζοντας ένα ποδοσφαιριστή ο οποίος έχει ακόμα πολλά ψωμιά να φάει για να φτάσει στο επίπεδο των κορυφαίων αμυντικών της χώρας (όπως είναι και ο Μαγκουάιρ). Για τις “αλεπούδες” υπάρχουν και άλλες καλές (ή και καλύτερες) επιλογές στο παζάρι και με πολύ λιγότερα χρήματα (πχ Ταρκόφκσι της Μπέρνλι με τα μισά λεφτά).

Το παράδειγμα του Άκε είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της  παράλογης λογικής που επικρατεί στο σύγχρονο ποδόσφαιρο και αντιπροσωπεύει πλήρως την νέα τάξη πραγμάτων, η οποία σηματοδοτείται από την πώληση του Νέιμαρ από την Μπαρσελόνα στην ΠΣΖ. Μετά τα €222 εκατομμύρια (£198 εκ.) που δαπάνησε η γαλλική ομάδα τίποτα  δεν είναι το ίδιο.


Μαραντόνα (το 1982 και το 1984) και Ρονάλντο (1996, 1997) είναι οι μοναδικοί στη σύγχρονη ιστορία του ποδοσφαίρου που έσπασαν το ρεκόρ ακριβότερης μεταγραφής από δύο φορές!

Για πολλές δεκαετίες οι μεταγραφές – ρεκόρ αφορούσαν και τους κορυφαίους των κορυφαίων της εποχής τους. Κρόιφ, Μαραντόνα, Μπάτζιο, Ρονάλντο, Φίγκο,  Ζιντάν, Κακά και Κριστιάνο ήταν μερικά από τα ονόματα που για πάρτι τους καταρρίφθηκαν ρεκόρ. Δεν πρέπει να πάμε πολλά χρόνια πίσω για να βρεθούμε στην εποχή όπου η πιο ακριβή μεταγραφή τερματοφύλακα αφορούσε και στον κορυφαίο τερματοφύλακα (και το αντίστοιχο ίσχυε για αμυντικούς, μέσους και φυσικά επιθετικούς). Πλέον ζούμε στην εποχή όπου ο “άβγαλτος” και με μόλις μία γεμάτη σεζόν στις πλάτες του Κέπα έγινε ο πιο ακριβός τερματοφύλακας στον κόσμο, ο Μαγκουιάρ είναι ο ακριβότερος αμυντικός, ο “εξαφανισμένος” Κοουτίνιο έχει την πρωτιά στη λίστα των μέσων, ενώ ο “joga bonito” Νέιμαρ έχει διαλύσει κάθε προηγούμενο ρεκόρ στην ιστορία του ποδοσφαίρου!

Πλέον τα 50, τα 100 ή τα 200 εκατομμύρια που με τόση ευκολία αξιώνουν οι ομάδες δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματική αξία, την ποιότητα και την κλάση των ποδοσφαιριστών, αλλά την διαπραγματευτική δύναμη των μανατζέρ τους (όπως και τις διασυνδέσεις τους), την ανάγκη (απόγνωση, απελπισία όπως θέλετε πείτε το) μιας ομάδας να κλείσει μια τρύπα στο ρόστερ της ή ακόμα και την ψύχωση προέδρων και προπονητών να αποκτήσουν συγκεκριμένους ποδοσφαιριστές.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχει χαθεί κάθε μέτρο και το σκηνικό δεν φαίνεται να αλλάζει τα επόμενα χρόνια, παρά μόνο προς το χειρότερο. Και για να μην τρελαθούμε τελείως, το μόνο που έμεινε να κάνουμε είναι αποδεχθούμε τη νέα πραγματικότητα και να “χωνέψουμε” πως πλέον το παιχνίδι παίζεται αλλιώς.